Anısı biz olalım bu sokakların
öpüşmediğimiz tek saçak altı
hiçbir otobüs durağı kalmasın
Biz yürüyelim kent güzelleşsin
gürültüsüz sözcükler bulalım
yeni sevinçlere benzeyen
Biz gelince bir yeÄŸmur baÅŸlar
yüzün çizilir buğulanan camlara
bir uzun karartma biter
akasyalar köpürür birdenbire
ve her avluda adınla anılan
çiçekler sulanır akşamüstleri
Bir arkadaş evine uğrarız yolüstü
bir fincan kahve içeriz, ısıtır bizi
başını sessizce omuzuma koyarsın
gülüreyhan olur soluğun
Biz kalırız kuşlar dönüp gider
her balkonda bir menekÅŸe sesi
Belki yeniden güzelleştiririz
adları değiştirilen parkları
perdeleri hiç açılmayan evlerde
ışıklar yanar çocuk sesleri duyulur
tanıdık sevinçlerle dolar yeniden
kendi sesini kemiren alanlar
Anısı biz olalım bu sokakların
ve hiç durmadan yağmur yağsın
Biz gürültüsüz sözcükler bulalım
sarmaşıklar fısıldaşsın yine
Gidersek birlikte gideriz
yine sevinçler buluruz hüzne benzeyen
Ahmet Telli
Kelebekleri Ä°tmeyin
Adam fısıldadı :
” Tanrım konuÅŸ benimle. ” Ve bir kuÅŸ cıvıldadı aÄŸaçta.
Ama adam duymadı.
Sonra adam bağırdı :
” Tanrım konuÅŸ benimle ! ”
Ve gökyüzünde bir şimşek çaktı.
Ama adam dinlemedi onu.
Adam etrafına bakındı ve
” Tanrım seni görmeme izin ver ” dedi.
Ve bir yıldız parıldadı gökyüzünde.
Ama adam farkına varmadı.
Ve adam bağırdı,
” Tanrım bana bir mucize göster ! ”
Ve bir bebek doÄŸdu bir yerlerde.
Ama adam bunu bilemedi.
Sonra adam çaresizlik içinde sızlandı,
” Dokun bana Tanrım ve burada olduÄŸunu
anlamamı saÄŸla ! ”
Bunun üzerine Tanrı aşağı doğru süzüldü
Ve adama dokundu.
Ama adam kelebeÄŸi elinin tersiyle uzaklaÅŸtırdı….
Ve yürüyüp gitti.
Anısı Biz Olalım Bu Sokakların
Anısı biz olalım bu sokakların
öpüşmediğimiz tek saçak altı
hiçbir otobüs durağı kalmasın
Biz yürüyelim kent güzelleşsin
gürültüsüz sözcükler bulalım
yeni sevinçlere benzeyen
Biz gelince bir yeÄŸmur baÅŸlar
yüzün çizilir buğulanan camlara
bir uzun karartma biter
akasyalar köpürür birdenbire
ve her avluda adınla anılan
çiçekler sulanır akşamüstleri
Bir arkadaş evine uğrarız yolüstü
bir fincan kahve içeriz, ısıtır bizi
başını sessizce omuzuma koyarsın
gülüreyhan olur soluğun
Biz kalırız kuşlar dönüp gider
her balkonda bir menekÅŸe sesi
Belki yeniden güzelleştiririz
adları değiştirilen parkları
perdeleri hiç açılmayan evlerde
ışıklar yanar çocuk sesleri duyulur
tanıdık sevinçlerle dolar yeniden
kendi sesini kemiren alanlar
Anısı biz olalım bu sokakların
ve hiç durmadan yağmur yağsın
Biz gürültüsüz sözcükler bulalım
sarmaşıklar fısıldaşsın yine
Gidersek birlikte gideriz
yine sevinçler buluruz hüzne benzeyen
Ahmet Telli
Kelebekleri Ä°tmeyin
Adam fısıldadı :
” Tanrım konuÅŸ benimle. ” Ve bir kuÅŸ cıvıldadı aÄŸaçta.
Ama adam duymadı.
Sonra adam bağırdı :
” Tanrım konuÅŸ benimle ! ”
Ve gökyüzünde bir şimşek çaktı.
Ama adam dinlemedi onu.
Adam etrafına bakındı ve
” Tanrım seni görmeme izin ver ” dedi.
Ve bir yıldız parıldadı gökyüzünde.
Ama adam farkına varmadı.
Ve adam bağırdı,
” Tanrım bana bir mucize göster ! ”
Ve bir bebek doÄŸdu bir yerlerde.
Ama adam bunu bilemedi.
Sonra adam çaresizlik içinde sızlandı,
” Dokun bana Tanrım ve burada olduÄŸunu
anlamamı saÄŸla ! ”
Bunun üzerine Tanrı aşağı doğru süzüldü
Ve adama dokundu.
Ama adam kelebeÄŸi elinin tersiyle uzaklaÅŸtırdı….
Ve yürüyüp gitti.
Hulki CevizoÄŸlu