Sabah tuhaf bir his vardı içimde. Sanki Ankaradaydım hazırlanmış iÅŸe geliyordum. Bir anlam veremedim bu hisse, adını koyamadım. Mutluluk, heyecan heves, …. karışık birÅŸeydi. 1,5 yıldır hissetmediÄŸim birÅŸeydi ama.  Ankaradaydım sanki.. Semih bugünkü gülücükler sahte olmayacak dedim kendi kendime. Adı önemli deÄŸil kendimi iyi hissetmem önemliydi. ÖzlemiÅŸtim bu hissi. Ve bu hissin foyası az evvel ortaya çıktı. Aylar sonra ilkkez senden bir haber aldım. KeÅŸke almasaydım. Ablan evlenmiÅŸ. Nezaketende olsa bir daveti haketmiÅŸtim. GeleceÄŸim yoktu zaten… Kötüyüm.