Genelde elimi attığım her iş elimde kalır yada ben hevesim çabucak geçtiğinden yarım bırakırım. Aradan epeyce bir zaman geçtikten sonrada hiç bir iş yapmadığımı düşünüp bunalıma girerim. Daha önce kurduğum birçok sitede ilgisizlik kurbanı oldu ve kapandı. Emeklerim ziyan oldu diye üzülüyordum ama şimdi hepsinin tecrübe olduğunu bana birşeyler kattığını farkediyorum.

DoÄŸru dürüst bir web bilgim olmadan 2 satır kod yazamazken neyime güvenip Noktam.net’ i 21 ÅŸubat 2006 da açtım bilmiyorum. Sanırım ÅŸanssızlığımı kırmak istiyordum, inatçılığım tutmuÅŸ olmalıydı. Günde 10 kiÅŸi bile gelmez kim ne yapacak senin siteni deyip kendimi engellemeye çalışsamda tutamadım kendimi. Ä°yi ki de tutamamışım.

Bugün 250. yazımı yazıyorum, 2000 e yakın yorum yapılmış ve dün 2116 kiÅŸiyi misafir etmiÅŸim noktam.net’de. Bazılarına göre bunlar ufak rakamlar olabilir ama yolun başındaki hedefime ve önceki baÅŸarısızlıklarıma baktığımda bu benim için büyük bir baÅŸarı.

Bugünü gördüm ya artık ölsemde gam yemem desem yeridir.

Bu baÅŸarımda pay sahibi olan baÅŸta wordpress‘e daha sonrada gerek teknik gereksede manevi desteklerini esirgemeyen dostlara, kardeÅŸlerime, blogculara ve sitemi sürekli ziyaret eden sizlere teÅŸekkür ediyorum. Onların bir kısmının adını anmadan geçemeyeceÄŸim.

Hamdi, Erhan, Hasan, Wpdestek, hakan, Aslay Saat, adem, ekin, ümit, Semiramis, falanfilan, fatalite, wp-tr ve adını şu an aklıma getiremediğim dostlar, barındırdığı bilgiden faydalandığım diğer siteler; Hepinize çok teşekkür ederim.

Sevgiyle Kalın…
Semih