Yazıyorum…
Öyle ya yaşıyorum.
Hayat devam ediyor.
Öyle yada böyle…
Hayat devam ediyor.
Yaşıyorsam yazmalıyım.
♥
Yazıyorum…
Hayat devam ediyorsa
Ve hayat dediÄŸin bir uykuysa,
Aşk onun rüyasıdır.
İşte büyük bir gerçek.
Bu gerçekle canlandım.
Ne üzüntüm kaldı, ne kederim.
♥
Yazıyorum…
Aşk benim için uzaktan uzak bir şey.
Sırf hayali bir şey.
BoÅŸluktaki rengi belli olmayan bir ÅŸey.
Acaba tadamayanlar mutsuzmudurlar?
Ben deÄŸilim.
Tadamayanlar..!
Aşk tatlımıdır?
Hayat acı bir ilaç onu biliyorum.
Öyleyse aşk onun içine katılan bir şeker olmalı.
Evet eğer öyleyse aşk tatlı bir şey olmalı.
Hayat acı, aşk tatlı..!
Vay o zaman bu acı ilacı şekersiz içenlerin haline.
♥
Yazıyorum iÅŸte…
Uzak gelecek hülyaları beynimi dolduruyor.
Ama hepsini yazamam.
Beynim ağırlaşıyor ve artık beni rahatsız ediyor.
Ruhumda kıyametler kopuyor.
Bir yerlerde aÅŸk feryat ediyor.
Aşk feryadı yazılırmı?
Ee yazıyorum iÅŸte…
♥
Feryat dediÄŸin,
Dağların saf rüzgarları kadar geniş,
Kuvvetli ve engin olmalı.
Feryat dediğin yazılırmı?
Hele hele aşkın feryadı yazılırmı?
Ruhum ebediyen yaralı,
Ebediyen hasta, ebediyen sakat kalacak.
Aşk dediğin dört satıra,
Aşkın feryadı bir kağıda sığarmı?
♥
De get sende lüzumsuz, aşıkların yüz karası,
Aşkı dört satıra,
Aşkın feryadını bir kağıda yazacak kadar,
Basit mi sandın sen?
Yazmıyorum.
♥

Ahmet Åžahin POLAT